Veertigdagentijd

De veertigdagentijd is een bijzondere periode in het kerkelijk jaar.
Veertig dagen op weg naar Pasen, het feest van nieuw leven, van licht dat sterker blijkt dan de dood. Maar voordat we daar zijn, worden we uitgenodigd om eerst stil te staan.

Stil te staan bij onszelf, bij ons leven, bij onze relatie met God en met de mensen om ons heen. In een wereld die vaak vol is van prikkels, haast en verwachtingen, kan die stilte best confronterend zijn. Toch is het juist die stilte die ruimte maakt. Ruimte om te luisteren, om te voelen wat er echt toe doet, om eerlijk te kijken naar wie we zijn en hoe we leven.

De veertigdagentijd is geen tijd van somberheid, maar van bezinning. Een tijd om bewuster te leven: misschien door even minder te consumeren, minder te oordelen, minder afgeleid te zijn. En juist meer aandacht te hebben voor wat ons gegeven wordt: tijd, relaties, vertrouwen, geloof.

In de Bijbel is veertig vaak een getal van voorbereiding en verandering. Jezus trekt veertig dagen de woestijn in. Het volk Israël zwerft veertig jaar door de woestijn. Het zijn periodes waarin iets nieuws geboren wordt, maar niet zonder zoeken, twijfelen en oefenen in vertrouwen.

Misschien is dat ook wel de uitnodiging voor ons: om deze weken te zien als een oefentijd. Niet om perfect te worden, maar om bewuster te leven. Om kleine stapjes te zetten richting meer aandacht, meer mededogen, meer openheid voor God in ons dagelijks bestaan.

Zo worden de veertig dagen geen verplicht ritueel, maar een weg die we samen gaan. Op weg naar Pasen. Op weg naar nieuw leven.


De veertigdagentijd in Ruinerwold

Ook in Ruinerwold staan we in de veertigdagentijd bewust stil bij de weg naar Pasen. In deze periode krijgt elke dienst een extra verdieping.

Tijdens de veertigdagentijd zingen we samen een speciaal veertigdagenlied.
Dit lied loopt als een rode draad door de weken heen en helpt ons om telkens weer terug te keren naar het thema van bezinning en verwachting.
Daarnaast wordt er in elke dienst een gedicht gelezen dat aansluit bij het Bijbelverhaal dat die zondag centraal staat. Het gedicht biedt een andere ingang: niet alleen met het hoofd luisteren, maar ook met het hart en de verbeelding.

Bij elk Bijbelverhaal hoort bovendien een illustratie. Deze afbeelding wordt kort toegelicht en helpt ons om het verhaal op een nieuwe manier te bekijken. Beelden kunnen soms raken waar woorden tekortschieten en nodigen uit om verder te denken en te voelen.

Zo proberen we in deze veertigdagentijd met lied, woord, poëzie en beeld samen op weg te gaan. Als gemeente, maar ook ieder persoonlijk. In de hoop dat deze periode ons helpt om bewuster te leven en met open ogen toe te leven naar het Paasfeest.
                                   

Ds. E. van Veen